Jakiś problem?

DEFINICJE: HARDCORE

przym.
1.niezachwianie wierny, bezkompromisowy, oddany: a hard-core segregationist
2.otwarcie lubieżny, graficznie przedstawiony: hard-core pornography
(na podstawie Random House Webster’s Unabridged Dictionary)


hard-core (pornography), hard porn. ang. – jawna pornografia bez jakichkolwiek zahamowań i ograniczeń ukazująca a. opisująca stosunki seksualne; por. soft-core.


Etym.

– ang.; hard 'mocny, nieustępliwy’; core 'rdzeń’.

[Władysław Kopaliński – Słownik wyrazów obcych i zwrotów obcojęzycznych z almanachem, 1998]


Hardcore/Hardcore Punk „brutalna odmiana punk rocka, reprezentowana m.in przez zespoły The Dead Kennedys, Black Flag i Bad Brains. [Encyklopedia muzyki PWN, wyd 1995]


„Wywodzi się z punk rocka. Burza agresywnego podkładu muzycznego stawała się bezpośrednim impulsem do gniewnego wyrzucania politycznych deklaracji. W nieco dojrzalszej formie, z bardziej czytelnymi elementami metal rocka, nurt zdobył uznanie w latach 80. Przedstawiciele: D.O.A, Dead Kennedys, The Hard Ones. [Ian Kenyon, Ryszard Gloger. Glosariusz Encyklopedii Muzyki Popularnej – Heavy rock. Wydanie I, 2000r. na podstwie The Virgin Encyclopedia of Heavy Rock – Muze 1999 pod redakcją Colina Larkina]


„styl w muzyce rockowej, chrakteryzujący się szybkim tempem, ostrym, agresywnym brzmieniem gitar; niezrozumiały śpiew wokalisty nakłada się jednomiarowe, wytrącone z rytmu podkłady muzyczne; jedna z najbardziej ekstremalnych form muzyki rockowej: >>Ich [członków zespołu Biohazard] ciężki, bezlitosny hardcore, nieunikający bulwersujących i drastycznych tematów, szybko przyniósł im popularność nie tylko w Nowym Yorku. Heavy Metal 56. [Płyta zespołu Bolt Thrower In Battle There Is No Law ] zawierała agresywną mieszankę hardcore’u i thrash metalu, połączoną z nieczytelnym śpiewem. Heavy Metal 64 ” [Adam Wolański „Słownik terminow muzyki rozrywkowej PWN”, wyd I, 2000. Słowa pisane kursywą wskazują Ąródło wykorzystanych cytatów. W obu wypadkach jest to Encyklopedia Muzyki Popularnej – Heavy Metal, wyd I 1994, opracowana na podstwie Who’s Who in Heavy Metal wydawnictwa Guiness)


„Termin powstal w odniesieniu do drugiej fali amerykanskiego punk rocka, zapoczatkowanej w Kalifornii w latach 1978 – 80 przez dzialalnosc m.in. Germs, MiddleClass, Black Flag, Dead Kennedys, Angry Samoans, Circle Jerks, Adolescents. Okreslany czasem jako pozytywna kontynuacja klasycznego punk rocka. Faktycznie zaistnial, i zostal, rozpropagowany od 1981 – plyty oraz trasy koncertowej kanadyjskiej grupy D.O.A „Hardcore ’81”. Silne osrodki powstaly tez szybko na wschodnim wybrzezu, gdzie kapele przedstawily powazniejsze i zaangazowane oblicze: w Waszyngtonie (Bad Brains, Minor Threat, Void), Bostonie (Freeze, SS Decontrol, D.Y.S, F.U.’S) a niebawem tez w Nowym Jorku (Bad Brains, Agnostic Front, Cause For Alarm, Youth Of Today, Gorilla Biscuits), Detroit (Necros), Austin, Chicago itd. Estetyka hardcore w duzym stopniu zainspirowala tez rozwoj nowej sceny punk w Europie ktora na poczatku lat 80-tych zdominowaly agresywne formy przekazu (Discharge, Anti-Cimex, Indigesti, Terveet Kadet) oraz Ameryce Poludniowej, Japonii itd. Dla kapel amerykanskiech z kolei inspirujacy stal, sie brytyjski oi! oraz – zwlaszcza wloski i skandynawski – crossover i crust. Poczatkowo hardcore byl, etykieta dzieki ktorej mloda scena w USA mogla odroznic sie od czesto zdewaluowanego juz pojecia punk rocka, w wydaniu brytyjskim czesto zbyt nihilistycznego i politycznego – w wydaniu kapel z Nowego Jorku (1975-77) – zbyt elitarnego. Od poczatku podstawowymi wyroznikami tego nurtu staly sie: egalitaryzm, osadzenie w amerykanskiej rzeczywistosci i niezaleznosc w dziedzinie wydawania i obiegu muzyki (wytwornie Dischord, X-Claim!, Touch & Go, Rat Cage, SST, Alternative Tentacles, Epitaph, Triple X, Cruz, pozniej Victory, Conversion, Revelation a w Europie – Lost & Found, Good Life Recordings, Mad Mob, Bitzcore, Burning Heart itd.) oraz zewnetrzne atrybuty stroju i skateboarding. W swym przekazie werbalnym zamiast negacji systemu, nihilizmu i prowokacji kapele potraktowaly swoj bunt bardziej osobiscie oraz skupily sie na probach konkurowania z rzeczywistoscia, zwracajac uwage na potrzebe ksztaltowania osobowosci oraz propagowaniu pozytywnych idei (Straight Edge), unikajac uniformizacji i nie zamykajac sie w sztywnych ramach stylistycznych. Nasilenie emocji doprowadzilo do rezygnacji z elementow melodyjnych na rzecz agresywniejszych, zakreconych rytmow i przygniatajacych brzmien. Hardcore po raz kolejny reanimowal, ducha garazowego rocka z czasem laczac go z elementami thrash, metalu (crossover), jazzu (jazz core), rapu, funk a nawet bluesa. Powstalo wiec wiele jego odmian stylistycznych, zawsze jednak o „twardym rdzeniu” i wielkim nasileniu emocji (hate core, surf core, ska core, oi! core, skate core, noise core, emo core, crust core, industrial core). Powszechnie przyjal sie na calym swiecie swoisty, najprostszy, choc oczywiscie sztuczny podzial, na klasyczny Old School (Capitol Punishment, Warzone, Yuppicide, Sick Of It AII, FaceValue, Vision, Cornerstone, Pittbull, Maximum Penalty, 25 Ta Life, Refused, Rejuvenate, Cornestone, Rykers, Brightside, Krutch, Misconduct, Pridebowl) i nowy, najczesciej ciezszy i bardziej metaliczny New School (Earth Crisis, Snapcase, Morning Again, Strife, Damnation, Unbroken, Neglect, Integrity, Undertow). Z melodyjnych bliskich punkowej tradycji stylistyk najsilniej rozwinl, sie natomiast skate core bedacy fuzja surfu i old school wzbogacanej np. elementami ska (NOFX, J.F.A, R.K.L, Propagandhi, Pennywise, No Use For A Name, Lag Wagon, Millencolin) oraz emo ccore (Dag Nasty, Fugazi, Farside, Lifetime, Split Lip). W ostatnich latach hardcore traktowany jest czesto jako odrebny kierunek o swoistych cechach i dorobku, stal sie tez nurtem powszechnie akceptowanym takze w kregach komercyjnych (Biohazard, Rage Against The Machine). Obok zdecydowanej dominacji Ameryki, wiele ciekawych formacji działa m.in. w Szwecji, Niemczech, Belgii, Holandii i na Wyspach Brytyjskich. W Polsce hardcore rozwija sie od drugiej polowy lat-80 tych i jest dominujaca stylistyka na scenie niezależnej (Inkwizycja, Apatia, S.K.T.C, Schizma, Fontside, Awake, 1125, UpsideDawn). [„Punk Rock Encyklopedia”, wydanie drugie, Poznan, wrzesien 1999

– thx XjaroX


Hardcore Techno „Najszybsza forma rockowej muzyki tanecznej, wypłynęła na szersze wody w połowie lat 90-tych. dzięki zdolnym producentom i disc jockeyom. Wykorzystali oni elementy nurtu acid house z Chicago i angielskiej rave music. Prezenterzy dyskotekowi puszczali szybciej płyty przeznaczone do odtworzenia z prędkością 33 i 1/3 obrotów na minutę. Po zmieszaniu z gitarowymi loopami dało to muzykę o wyjatkowej intensywności w tempie 190 uderzeń na minutę. Nurt rozwinął się szczególnie w Niemczech, Holandii i na północy W.Brytanii. Melodia jest w tej muzyce nieobecna. Przedstawiciele: Danny Breaks, Alec Empire, Billy Nasty, Slipmatt [Ian Kenyon, Ryszard Gloger. Glosariusz Encyklopedii Muzyki Popularnej – Heavy rock. Wydanie I, 2000r. na podstwie The Virgin Encyclopedia of Heavy Rock – Muze 1999 pod redakcją Colina Larkina]


„styl w muzyce techno, chrakteryzujacy się maksymalnym wyostrzreniem formy, szybkim tempem i bogatą warstwą brzmieniową; w utworach wykorzystywane są liczne efekty pozamuzyczne (np. wrzaski, odgłosy pracy silników smochodowych, dĄwieki pił mechanicznych…” [Adam Wolański „Słownik terminow muzyki rozrywkowej PWN”, wyd I, 2000]


Hardcore Rap „styl w muzyce rapowej, chrakteryzujacy się maksymalnym wyostrzreniem formy, szybkim tempem, szybkim tempem i bogatą warstwą brzmieniową…” [Adam Wolański „Słownik terminow muzyki rozrywkowej PWN”, wyd I, 2000]

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *