Windows 7 – zresztą podobnie jak Vista – jest od razu wyposażony we wszystkie niezbędne narzędzia. Kliknijmy w Panelu sterowania łącze „System i konserwacja”, a następnie polecenie »Wykonaj kopię zapasową komputera«
Wybierzmy, który dysk chcemy zabezpieczyć i gdzie zapisać zarchiwizowane pliki. Mamy możliwość wypalenia wszystkiego na płytach DVD, ale przeciętny Windows 7 z zainstalowanymi aplikacjami zajmuje ok. 50 GB, czyli 12 płyt. Lepiej skorzystajmy z dysku zewnętrznego podłączanego przez USB. Przed archiwizacją upewnijmy się, że na docelowym dysku jest jeszcze miejsce i że jest on sformatowany w systemie plików NTFS. Możemy wykorzystać także drugi dysk zamontowany w obudowie komputera, o ile posiada on status dysku bazowego. Próby archiwizacji na nośnikach dynamicznych są odrzucane przez Windows 7 – muszą one najpierw zostać przekształcone na dyski bazowe w oknie zarządzania dyskami. Archiwizacja przebiega sprawnie – nasza 60-gigabajtowa instalacja Windows 7 została skopiowana przez złącze USB 2.0 w ciągu pól godziny. Przed wymianą dysku trzeba wyłączyć komputer. Następnie włączmy go, korzystając z płyty instalacyjnej .systemu Windows 7. Po bootowaniu pojawi się kreator instalacji. Gdy podamy numer seryjny systemu, zostaniemy poproszeni o wskazanie partycji docelowej. Sformatujmy nowy dysk w systemie NTFS. Formatowanie sektor po sektorze trwa dość długo -w większości przypadków możemy ograniczyć się do szybkiego formatowania. Po przygotowaniu nośnika przerwijmy instalację i jeszcze raz załadujmy dysk instalacyjny. Tym razem zamiast instalacji wybierzmy »Napraw system«. Windows 7 nie znajdzie żadnych uszkodzonych partycji. Kliknijmy [Dalej] i wybierzmy opcję „Przywróć system z kopii zapasowej”. Instalator wyszuka zarchiwizowane wersje systemu i znajdzie kopię, którą utworzyliśmy wcześniej na dysku zewnętrznym. Zezwólmy kreatorowi na nadpisywanie plików na dysku docelowym. Po kolejnych 30 minutach odzyskiwanie danych zakończy się, a Windows 7 uruchomi się z nowego dysku tak, jakby nic się nie stało.