Przykładowa zgoda na publikację wizerunku osoby fotografowanej (zarówno za wynagrodzeniem jak i bez) znajduje się na stronie ze wzorami dokumentów.
Warto wskazać w zgodzie na publikację, w jaki sposób i gdzie ma być wizerunek opublikowany. Mimo, że nie jest to wymagane, ale może być stosowane. Zgodnie z poglądami doktryny okoliczność rozpowszechniania wizerunku za zgodą portretowanego, nie zwalnia podmiotów trzecich od uzyskania „ponownej” zgody. Uprawniony musi się zgodzić na dalsze rozpowszechnianie swojego wizerunku. Zasada ta obowiązuje także w sytuacji, gdy na podstawie legalnie rozpowszechnionego wizerunku malarz lub rzeźbiarz tworzy utwory, do których inkorporowany jest, nawet znacznie przetworzony, wizerunek określonej osoby.
Odmienny pogląd wyraził wprawdzie Sąd Najwyższy (orzeczenie z 2 lutego 1967 r., OSN 1967, nr 9, poz. 161). Stwierdził on, że publikowanie fotografii określonej osoby dopuszczalne jest tylko za jej zgodą. Dalsza publikacja możliwa jest bez takiej zgody, ale tylko pod warunkiem wskazania pierwotnego źródła publikacji i bez wprowadzania zmian w publikowanym zdjęciu, tzn. tylko z powołaniem okoliczności, w jakich zostało ono wykonane i opublikowane po raz pierwszy. Nowsze orzecznictwo wskazuje jednak na zmiany w podejściu do kwestii publikacji wizerunku.
W przypadku, gdy fotograf korzysta z usług modelki należy spisać umowę cywilnoprawną odnoszącą się do konkretnego zlecenia, uwzględniającą również zapłatę.