Jest to metoda stosowana do podziału mandatów w systemach wyborczych opartych na proporcjonalnej reprezentacji z listami partyjnymi. Nazwa pochodzi od nazwiska belgijskiego matematyka Victora d’Hondta, który opracował tę metodę.
Niech n oznacza liczbę mandatów do przydzielenia w danym okręgu.
W metodzie tej dzieli się liczbę ważnych głosów oddanych na dany komitet (partię) w okręgu przez kolejne liczby naturalne 1,2,3,…,n. Nie bierzemy jednak pod uwagę te komitety, które nie uzyskały progu wyborczego w skali całego kraju (w Polsce 5%). Tak otrzymane ilorazy porządkujemy malejąco i wybieramy n największych ilorazów. Każdy wybrany iloraz danego komitetu to mandat dla tegoż komitetu. Partie otrzymują tyle mandatów, ile spośród ich ilorazów zostało wybranych.
W przypadku gdy kilka komitetów uzyskało jednakowe ilorazy, a list tych jest więcej niż mandatów do rozdzielenia, stosuje się metody dodatkowego porządkowania. W Polsce pierwszeństwo ma ten komitet, na który w sumie oddano w danym okręgu więcej głosów.
Przykład
Mamy komitety A, B i C, które otrzymały kolejno 720, 300 i 480 głosów. Do obsadzenia jest 8 mandatów.
1 krok: obliczenie ilorazów
| Dzielnik | Komitet A | Komitet B | Komitet C |
|---|---|---|---|
| 1 | 720 (pierwszy mandat) | 300 (czwarty) | 480 (drugi) |
| 2 | 360 (trzeci) | 150 | 240 (szósty) |
| 3 | 240 (piąty) | 100 | 160 (ósmy) |
| 4 | 180 (siódmy) | 75 | 120 |
| 5 | 144 | 60 | 96 |
2 krok: ułożenie ilorazów w kolejności malejącej (w nawiasach komitet):
- (A) – 720
- (C) – 480
- (A) – 360
- (B) – 300
- (A) – 240
- (C) – 240
- (A) – 180
- (C) – 160