Obecnie wszystko jest du\u017co prostsze: mamy niezliczon\u0105 ilo\u015b\u0107 informacji o p\u0142ytach i wydaniach w internecie. Odcinek drugi – NUMER KATALOGOWY:<\/strong><\/p>\n Czasami metoda labela, o kt\u00f3rej by\u0142o wczoraj zawodzi bo np. by\u0142o bardzo du\u017co zmian, albo odwrotnie nie by\u0142o ich w og\u00f3le. Istnieje du\u017co reedycji oficjalnych i nieoficjalnych (piraty), kt\u00f3re maj\u0105 identyczne labele jak orygina\u0142y (kolor, numer katalogowy).<\/p>\n Odcinek trzeci – MATRIX:<\/strong> Odcinek czwarty – DEAD WAX:<\/strong> LP MDC: NO WAR, NO KKK, NO FASCIST USA<\/p>\n LP FUGAZI: FUCK YOU, YOU GET THE RADIO<\/p>\n Takie przes\u0142ania s\u0105 jednak na wielu p\u0142ytach bez wzgl\u0119du na rodzaj muzyki (Iron Maiden, Brian Eno, Genesis, Foreigner i setki innych). <\/p>\n Odcinek pi\u0105ty – OK\u0141ADKA:<\/strong><\/p>\n Czyli to co obok samej muzyki lubi\u0119 najbardziej. Na zdj\u0119ciu dosy\u0107 szybko wycofana z rynku, ze wzgl\u0119du na spore koszta, ok\u0142adka Catch a Fire<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Autor: Komis P\u0142ytowy Katowice. \u0179r\u00f3d\u0142o: Facebook Odcinek pierwszy – LABEL: Obecnie wszystko jest du\u017co prostsze: mamy niezliczon\u0105 ilo\u015b\u0107 informacji o p\u0142ytach i wydaniach w internecie. Nawet na \u0142owach w terenie mo\u017cna otworzy\u0107 discogsa w telefonie i por\u00f3wna\u0107. Nie zawsze jednak tak by\u0142o, a i cz\u0119sto nadal nie ma na to czasu, kopi\u0105c w setkach czy…<\/p>\n
\nNawet na \u0142owach w terenie mo\u017cna otworzy\u0107 discogsa w telefonie i por\u00f3wna\u0107.
\nNie zawsze jednak tak by\u0142o, a i cz\u0119sto nadal nie ma na to czasu, kopi\u0105c w setkach czy tysi\u0105cach p\u0142yt.
\nWiele jednak wida\u0107 ju\u017c po samej ok\u0142adce, jej grubo\u015bci, napisie mono, starym (prostym) numerze katalogowym, itp.
\nJe\u015bli widzimy kod paskowy lub nazw\u0119 serii (np. fame) na p\u0142ycie z lat 70tych to ju\u017c wiemy, \u017ce to p\u00f3\u017aniejsze wydanie…
\nPodstawow\u0105 jednak i najpewniejsz\u0105 moj\u0105 metod\u0105 aby zidentyfikowa\u0107 p\u0142yt\u0119 jest label a w\u0142a\u015bciwie jego wygl\u0105d. Nawet nr katalogowy bywa bowiem niezmienny a label mia\u0142 r\u00f3\u017cne wariacje na przestrzeni lat.
\nWe\u017amy taki Neu! ’75 – na zdj\u0119ciu widnieje zielony label Brain czyli orygina\u0142 z 1975 roku.
\nKolejne wydanie tej p\u0142yty z 1977 roku (ten sam nr katalogowy na ok\u0142adce) to ju\u017c label pomara\u0144czowy.
\nDok\u0142adniej takie by\u0142y wariacje:
\nGreen Brain Metronome: 1972-1974
\nGreen Brain: 1974-1976
\nOrange Brain: 1977-1980
\nBlack Brain: 1980-1990
\nWystarczy zapami\u0119ta\u0107, \u017ce wszystkie te pi\u0119kne krautrocki z Brain do 1977 roku powinny mie\u0107 zielon\u0105 nalepk\u0119 (label). W ten spos\u00f3b kupujemy orygina\u0142y lub wczesne wydania…
\nNa tej samej zasadzie dzia\u0142amy z innymi wytw\u00f3rniami.
\nJe\u015bli wiemy, \u017ce pierwsze Doorsy to Elektra (Gold\/Tan – Z\u0142ota\/Opalona) to np. p\u0142yty Love te\u017c takie powinny by\u0107.\u00a0![\"\"](\"https:\/\/static.xx.fbcdn.net\/images\/emoji.php\/v9\/f4c\/1\/16\/1f642.png\")
\ud83d\ude42<\/span><\/span>
\nP\u00f3\u017aniej by\u0142y to Elektra czerwona, tzw. butterfly, itd.
\nTak samo z pierwszym King Crimson (solid pink Island) czy p\u00f3\u017aniejszym wydaniem (Pink Rim Island)…
\nNiestety jak zawsze istniej\u0105 wyj\u0105tki, kt\u00f3re potwierdzaj\u0105 regu\u0142\u0119 a sama znajomo\u015b\u0107 nawet tych podstawowych labeli to przyjemna ale czasoch\u0142onna nauka.
\nKolejna z\u0142a wiadomo\u015b\u0107: ta zabawa w nalepki to cz\u0119sto dopiero pocz\u0105tek, taki z\u0142apany trop\u00a0![\"\"](\"https:\/\/static.xx.fbcdn.net\/images\/emoji.php\/v9\/f51\/1\/16\/1f603.png\")
\ud83d\ude00<\/span><\/span>
\n<\/span><\/p>\n
\nDobrym przyk\u0142adem b\u0119dzie MUZA a dok\u0142adniej Polskie Nagrania Muza.
\nOczywi\u015bcie mo\u017cna zauwa\u017cy\u0107 pewne r\u00f3\u017cnice w wygl\u0105dzie labela jak lifting koguta czy te\u017c kompletna zmiana logo. \u0141atwo po\u0142apa\u0107 si\u0119, \u017ce wszystkie jasne nalepki na p\u0142ytach to wydania z lat 80tych.
\nS\u0105 desperaci, kt\u00f3rzy pr\u00f3buj\u0105 nawet okre\u015bli\u0107 datami kolory nalepek MUZY tak jak poda\u0142em to wczoraj na przyk\u0142adzie niemieckiego BRAINa.
\nJest to jednak bardzo zagmatwane i wydaje si\u0119, \u017ce label by\u0142 w takim kolorze jaka akurat farba by\u0142a w drukarni (kryzys).
\nW przypadku Polskich Nagra\u0144 pewniejsz\u0105 metod\u0105 dla mnie jest znajomo\u015b\u0107 numer\u00f3w katalogowych a dok\u0142adniej to ich prefiksu.
\nWe\u017amy te cztery edycje p\u0142yty Ewy Demarczyk. Wszystkie maj\u0105 ten sam numer 0318 ale inne litery (to ten prefiks w\u0142a\u015bnie).
\nWbrew pozorom nie jest to skomplikowane:
\nXL okre\u015bla\u0142o p\u0142yt\u0119 mono
\nSXL p\u0142yt\u0119 stereo
\nOd po\u0142owy lat 70tych (1975\/6):
\nSX stereo
\nX mono
\nKupuj\u0105c wi\u0119c p\u0142yty z numerami XL czy SXL mamy tzw. pierwsze lub wczesne wydania. SX to repressy stereo, a X repressy mono (p\u0142yty nagrane tylko monofonicznie).<\/span><\/p>\n
\nW\u0142a\u015bciwie to numer Matrix (mo\u017ce by\u0107 pisany r\u0119cznie lub stemplowany) na tzw. hamulcu p\u0142yty (ang: run-out, run-off groove area, end-groove area, matrix area, czy te\u017c,chyba najcz\u0119\u015bciej u\u017cywany, dead wax).
\nNie jestem specjalist\u0105 w tej materii. Kto\u015b spyta: tyle lat w tym siedzi i si\u0119 nie zna? My\u015bl\u0119, \u017ce to w\u0142a\u015bnie dlatego. Kiedy sprzedawa\u0142em p\u0142yty w\u00a0sklepie w 1999 roku, to nie mia\u0142em nawet internetu. Tak popularny dzisiaj discogs raczkowa\u0142. Przez te wszystkie lata, ka\u017cdego dnia u\u017cytkownicy z ca\u0142ego \u015bwiata dodaj\u0105 do bazy danych na discogs setki nowych numer\u00f3w matrix, a i tak s\u0105 to informacje niekompletne…
\nOczywi\u015bcie szuka\u0142o si\u0119 tych s\u0142ynnych oznacze\u0144 A1\/B1 co zapewnia\u0142o t\u0142oczenie z pierwszej matrycy (kolejne to teoretycznie ju\u017c bardziej zniszczona ta\u015bma matka). Te numery jednak bywaj\u0105 tak skomplikowane, \u017ce tego po prostu nie spos\u00f3b zg\u0142\u0119bi\u0107. Nawet maj\u0105c ju\u017c tzw. first pressa (UK A1\/B1) mo\u017ce si\u0119 okaza\u0107, \u017ce jaki\u015b psychofan Pink Floyd z Manchesteru, Frisco czy Koziej W\u00f3lki udowodni, \u017ce on ma wcze\u015bniejsze t\u0142oczenie (U1\/U2) i niestety… mo\u017ce mie\u0107 racj\u0119. Zw\u0142aszcza popularne tytu\u0142y by\u0142y t\u0142oczone w kilku t\u0142oczniach (z kopii tej mitycznej ta\u015bmy matki), rowki by\u0142y nacinane przez innych ludzi (matryca) i tak pierwsze wydanie, z tego samego kraju, mo\u017ce si\u0119 bardzo r\u00f3\u017cni\u0107 d\u017awi\u0119kiem.
\nSam sporadycznie u\u017cywam okre\u015blenia first press, bezpieczniej b\u0119dzie pierwsze wydanie albo orygina\u0142.\u00a0\ud83d\ude42<\/span><\/span>
\nWracaj\u0105c do tematu, numery matrix to najlepszy spos\u00f3b na zidentyfikowanie p\u0142yty, pod warunkiem, \u017ce mamy rzeteln\u0105 baz\u0119 danych. Tak jest np. w przypadku strony\u00a0pinkfloydarchives.com<\/a>
\nMamy np. taki, ameryka\u0144ski Obscured by Clouds. Po labelu i nr katalogowym potrafi\u0119 rozpozna\u0107, \u017ce to czwarte wydanie z USA. Nr matrix okre\u015bla nawet dok\u0142adnie gdzie p\u0142yta zosta\u0142a wyt\u0142oczona (w tym przypadku pozycja B4):
\nPressing Plant & Stamper\/Matrix Information: (side 1 \/ side 2)
\nA) Capitol Records, Jacksonville, Illinois
\n1) SW 1 11078 F7 #2 (an ST is scratched out) \/ SW-2-11078 G16 #1 (both written) [0 MBC]
\n2) ST-1-11078 F21 #1 Wally \/ SW-2-11078 G16 #1 (both written) [MBC]
\n3) ST-1-11078 F21 #1 \/ SW-2-11078-G25 #1 (both written)
\nB) Capitol Records, Winchester, Virginia
\n1) SW-1-11078-G15#2 (an ST is scratched out) \/ SW-2-11078 F18 (both written)
\n2) SW-1-11078-G15#2 (an ST is scratched out) \/ SW-2-11078 F18 #2 (both written) [\u2212< MBC]
\n3) SW ST-1-11078-G15#2 \/ SW ST-2-11078 G10 #3 (both written) (ST is scratched on both sides) [\u2212< MBC]
\n4) SW-1-11078 G24 #2 \/ SW-1-11078 G19 #4 (both written) [\u2212< MBC]
\n5) SW-1-11078-G26 x 202)c #2 Ed \/ SW-2-11078 G24 x 202 Ed (both written) [\u2212< MBC]
\nSami widzicie ile tych numer\u00f3w jest, a to tylko czwarte wydanie z USA.
\nTego si\u0119 nie da nauczy\u0107 na pami\u0119\u0107.\u00a0\ud83d\ude00<\/span><\/span>
\nNa koniec jeszcze o reedycjach, czy te\u017c pirackich p\u0142ytach. Je\u015bli nie jeste\u015bmy pewni po nr katalogowym i labelu, \u017ce to orygina\u0142 (np. ok\u0142adka wygl\u0105da jak nowa), to warto sprawdzi\u0107 numery matrix cho\u0107by na discogs co pozwoli rozwia\u0107 w\u0105tpliwo\u015bci.
\nA o tym co jeszcze mo\u017cna odczyta\u0107 z hamulca p\u0142yty w nast\u0119pnym odcinku zatytu\u0142owanym DEAD WAX.
\n<\/span><\/p>\n
\nNa to co znajduje si\u0119 na tzw. hamulcu p\u0142yty warto zwraca\u0107 uwag\u0119 nie tylko w poszukiwaniu numeru matrix.
\nNa wielu niemieckich p\u0142ytach z lat 70tych wybijano m.in. dat\u0119 produkcji. Rzut okiem i ju\u017c wiemy, w jakich latach wyprodukowane s\u0105 np. moje niemieckie Jamesy Browny z Polydoru.
\nNa dead wax mo\u017cemy dostrzec czasami inicja\u0142y czy nazwisko in\u017cyniera d\u017awi\u0119ku (RVG, Rudy Van Gelder) lub informacje o cz\u0142owieku, kt\u00f3ry odpowiedzialny jest za przygotowanie matryc. Najbardziej znanym i zabawnym zarazem, jest angielski fachowiec od nacinania rowk\u00f3w – George Peckham, kt\u00f3ry cz\u0119sto zaskakiwa\u0142 tym co wypisywa\u0142 na „swoich” p\u0142ytach (nie tylko w UK). Co wi\u0119cej, cz\u0119sto mo\u017cna znale\u017a\u0107 tzw. hidden messages od samych muzyk\u00f3w na dead wax w\u0142a\u015bnie.
\nZauwa\u017cy\u0142em to zw\u0142aszcza zbieraj\u0105c p\u0142yty punkowe na prze\u0142omie lat 80\/90tych, przyk\u0142adowe wiadomo\u015bci:
\nLP CRASS to np: FIGHT WAR NOT WARS czy te\u017c MAKE LOVE NOT WAR.<\/p>\n
\nWracaj\u0105c do first press\u00f3w. Czasami to co jest na dead wax to praktycznie sprawa najwa\u017cniejsza. Idealnym przyk\u0142adem jest kultowa firma BLUE NOTE. Wariacje wczesnych labeli s\u0105 dosy\u0107 proste do nauczenia, jednak to nie label, ani nie numer katalogowy \u015bwiadczy o tym czy mamy w r\u0119ce oryginalnego Blue Note’a, tylko skromne „ucho”. W zasadzie jest to kursywna literka P, kt\u00f3ra widnieje na wszystkich orygina\u0142ach t\u0142oczonych w Plastylite, a nie ma jej na \u017cadnym egzemplarzu t\u0142oczonym po 1966 roku kiedy to firma nale\u017ca\u0142a ju\u017c do Liberty Records. Nowy w\u0142a\u015bciciel nadal u\u017cywa\u0142 starych nalepek i to w\u0142a\u015bnie ucho (jego brak) \u015bwiadczy o tym, \u017ce mamy repressa, a r\u00f3\u017cnica jako\u015bci d\u017awi\u0119ku i ceny mo\u017ce by\u0107 spora.
\nOczywi\u015bcie s\u0105 jeszcze inne wyznaczniki, kt\u00f3re pozwalaj\u0105 nam nawet dok\u0142adniej sprecyzowa\u0107 lata wydania (wygl\u0105d inicja\u0142\u00f3w RVG, waga p\u0142yty, Deep Groove label, etc.) jednak ucho musi by\u0107!<\/p>\n
\nOd dw\u00f3ch lat opowiadam tu bardzo cz\u0119sto o tzw. gimmick covers, iluzjach optycznych, itp.
\nChyba najbardziej podoba\u0142y si\u0119 Wam ukryte narz\u0105dy p\u0142ciowe na ok\u0142adce, wydawa\u0142oby si\u0119 zawsze powa\u017cnego, Rogera Deana (Uriah Heap)\u00a0\ud83d\ude00<\/span><\/span>
\nBywa tak, \u017ce to w\u0142a\u015bnie opakowanie, a nie sama p\u0142yta ma wi\u0119ksze znaczenie kolekcjonerskie, ba decyduje o tym, \u017ce mamy w r\u0119kach tzw. first pressa.
\nKilka razy w \u017cyciu mia\u0142em angielskie orygina\u0142y debiutanckiego albumu Led Zeppelin. Wszystko si\u0119 zgadza\u0142o: label, nr katalogowy, nr matrix, itd. Jednak nigdy nie by\u0142o mi dane mie\u0107 kompletnego, pierwszego wydania!
\nDlaczego? Poniewa\u017c o tym decyduje ok\u0142adka w\u0142a\u015bnie. Muzycy Zepp\u00f3w stwierdzili, \u017ce kolor pomara\u0144czowy bardziej pasuje do ci\u0119\u017ckiego rocka zbyt p\u00f3\u017ano i ok. 2000 egzemplarzy trafi\u0142o do sprzeda\u017cy w kolorze uspokajaj\u0105cego turkusu.
\nJeszcze bardziej zawi\u0142a historia to np. „rze\u017anicka ok\u0142adka” The Beatles, kt\u00f3r\u0105 dzi\u015b mo\u017cna spotka\u0107 w trzech wariacjach (3 states), w skr\u00f3cie: oryginaln\u0105, zalepion\u0105 i odlepion\u0105.
\nO warto\u015bci naszych first press\u00f3w mog\u0105 decydowa\u0107 te\u017c inne detale jak niski numer orygina\u0142u „Bia\u0142ego Albumu” czy te\u017c unikalna wersja ok\u0142adki przyk\u0142adowo hiszpa\u0144skie wydanie Sticky Fingers, kt\u00f3re du\u017co trudniej kupi\u0107 ni\u017c powszechnie znan\u0105 wersj\u0119 Andy Warhola z kroczem jakiego\u015b modela i suwakiem.
\nO warto\u015bci naszego first pressa decyduje te\u017c to, czy jest ono kompletne. Plakat i zdj\u0119cia z p\u0142yty The Beatles \u0142atwo zdoby\u0107 ale ju\u017c o majtki (panties) ze „School’s Out” Alice Coopera mo\u017ce by\u0107 trudno.
\nTo one w tym przypadku decyduj\u0105 g\u0142\u00f3wnie o cenie, zw\u0142aszcza je\u015bli s\u0105 jak nowe. O wp\u0142ywie stanu ca\u0142o\u015bci (p\u0142yta, ok\u0142adka, wk\u0142adki) na cen\u0119 b\u0119dzie jednak przy innej okazji…
\nPodsumowuj\u0105c: o tym czy uda\u0142o nam si\u0119 upolowa\u0107 first pressa decyduj\u0105 szczeg\u00f3\u0142y. Musi si\u0119 zgadza\u0107 wszystko: label, nr katalogowy, matrix, ok\u0142adka, etc. a o warto\u015bci mo\u017ce decydowa\u0107 ucho albo majtki.\u00a0\ud83d\ude00<\/span><\/span><\/span><\/p>\n