„-Czy uwa\u017cacie si\u0119 za zesp\u00f3\u0142 rhythm’n’bluesowy?
\nStarann\u0105 wymuskan\u0105 angielszczyzn\u0105 odpowiada Brian:
\n– Nie mo\u017cna tego powiedzie\u0107, nie szufladkujemy muzyki, to wszystko jest POP”<\/p>\n
[Brian Jones w wywiadzie dla miesi\u0119cznika Jazz (czerwiec 1967) po koncercie The Rolling Stones w Warszawie. ]<\/p>\n
Popular music (ang.: „muzyka popularna”, w skr\u00f3cie „pop”) – termin odpowiadaj\u0105cy naszemu okre\u015bleniu „muzyka rozrywkowa”. Termin „pop music” jest trudny do zdefiniowania gdy\u017c w zale\u017cno\u015bci od odbiorcy termin ten mo\u017ce oznacza\u0107 r\u00f3\u017cne gatunki muzyki. Np. dla m\u0142odzie\u017cy lat pi\u0119\u0107dziesi\u0105tych i sze\u015b\u0107dziesi\u0105tych pop music oznacza rock’n’roll b\u0105d\u017a big beat, dla starszych termin ten wi\u0105\u017ce si\u0119 z okresem lat trzydziestych, z orkiestrami tanecznymi, tangami lub piosenkami Sinatry. Og\u00f3lnie bior\u0105c pop music jest to muzyka ostatnich kilku dziesi\u0119cioleci przemawiaj\u0105c\u0105 do masowego odbiorcy. Termin ten w zasadzie wyklucza tzw. muzyk\u0119 powa\u017cn\u0105, jazz i folk music, cho\u0107 czasem i te formy znajduj\u0105 masowego odbiorc\u0119.<\/p>\n
[Roman Waschko – Przewodnik Iskier: muzyka jazzowa i rozrywkowa, Wyd. I, Wydawnictwo Iskry 1970]<\/p>\n
„Popularna muzyka”<\/p>\n
1. w szerszym znaczeniu wszelka muzyka nie b\u0119d\u0105ca muzyk\u0105 powa\u017cn\u0105 lub folklorem. Rozr\u00f3\u017cnienie to przyjmuje za podstaw\u0119 spo\u0142. funkcj\u0119 utworu, abstrahuj\u0105c od cech formalno-muzycznych. Jest ono odbiciem podzia\u0142u kultury na „wy\u017csz\u0105” (wyrafinowan\u0105, artystyczn\u0105, „prawdziw\u0105”), „pospolit\u0105” (popularn\u0105, „przecietn\u0105”) i „nisk\u0105” („brutaln\u0105”), bedac\u0105 z kolei rozwinieciem dawnego przeciwstawienia kultury artystycznej („czystej”, sfery sacrum) i ludowej („utylitarnej”, sfery profanum). Konieczno\u015b\u0107 wprowadzenia szczebla po\u015bredniego w dwustopniowym podziale kultury wynik\u0142a w momencie masowego pojawienia si\u0119 utwor\u00f3w komponowanych wprawdzie przez zawodowych, na og\u00f3\u0142 fachowo przygotowanych tworc\u00f3w (co dotychczas uchodzi\u0142o za cech\u0119 kultury „artystycznej”), ale spe\u0142niaj\u0105cych typowo utylitarn\u0105 funkcj\u0119. Zapotrzebowanie na tego typu utwory zwi\u0105zane jest z kolei z pojawieniem si\u0119 tzw. „spo\u0142ecze\u0144stwa masowego”, b\u0119d\u0105cego produktem rewolucji bur\u017cuazyjnej. Dlatego te\u017c, mimo \u017ce niekt\u00f3re formy typowe dla muzyki popularnej maj\u0105 rodow\u00f3d si\u0119gaj\u0105cy bad\u013d \u015bredniowiecznej pie\u015bni rycerskiej, bad\u013d te\u017c XVII w. widowisk jarmarcznych, jako ukszta\u0142towane zjawisko pojawi\u0142a si\u0119 ona dopiero w XIXw. W tym rozumieniu muzyka popularna obejmuje zar\u00f3wno gatunki typowo rozrywkowe jak piosenka, operetka, musical i im pokrewne, jazz, blues, soul, country and western music, rock jak i utwory powsta\u0142e w sferze folkloru czy muzyki powa\u017cnej, kt\u00f3re zdoby\u0142y masow\u0105 popularno\u015b\u0107 (Aria na strunie G Bacha, Marsz turecki Mozarta).<\/p>\n
2. W w\u0119\u017cszym znaczeniu obejmuje gatunki wsp\u00f3\u0142czesnej muzyki u\u017cytkowej tworzone z my\u015bl\u0105 o masowym rozpowszechnianiu…” [Andrzej Stankiewicz, Encyklopedia muzyki PWN, wydanie z 1995r.]<\/p>\n
…Pono\u0107 muzyka popularna powsta\u0142a z winy niejakiego Charlesa K. Harrisa, kt\u00f3ry w roku 1885 zawiesi\u0142 przed swoim sklepem w Milwaukee szyld „Pisze piosenki na zm\u00f3wienie”. By\u0142 to dobitny znak czas\u00f3w, w kt\u00f3rych tw\u00f3rcy muzyki rozrywkowej w pe\u0142ni upodobnili si\u0119 do wytw\u00f3rc\u00f3w artyku\u0142\u00f3w przemys\u0142owych….<\/p>\n
…Skoro nie uda\u0142o si\u0119 nam ustali\u0107 definicji muzyki „rozrywkowej” czy „popularnej”, spr\u00f3bowali\u015bmy opisa\u0107 jej historyczny rozw\u00f3j; pozwoli\u0142o nam to wykaza\u0107, \u017ce r\u00f3\u017cni\u0142a si\u0119 od rocka nie tylko pochodzeniem ale i przeznaczeniem.<\/p>\n
Gdyby\u015bmy starali si\u0119 stworzy\u0107 co\u015b w rodzaju modelu „czystego” rocka i muzyki pop, to r\u00f3\u017cnice pomi\u0119dzy nimi mo\u017cna by zapisa\u0107 w postaci nast\u0119puj\u0105cych par przeciwie\u0144stw:<\/p>\n
Muzyka:<\/i><\/p>\n
pop: wywodzi si\u0119 z pie\u015bni i ta\u0144c\u00f3w salonowych; wykorzystuje \u015brodki europejskiej muzyki powa\u017cnej, nie wychodz\u0105c jednak poza osi\u0105gni\u0119cia XIX wieku (konwencjonalna harmonia, regularna fraza, dominacja metr\u00f3w 4\/4 i 3\/4, czysty d\u017awi\u0119k); w aran\u017cacjach pos\u0142uguje si\u0119 orkiestr\u0105 ze szczeg\u00f3lnym wyeksponowaniem sekcji smyczk\u00f3w; d\u0105\u017cy do zachowania pozor\u00f3w sztuki „wy\u017cszej” czy te\u017c tylko bardziej wyrafinowanej, co przejawia si\u0119 w nadawaniu piosenkom symfonicznego brzmienia i cz\u0119stszych zapo\u017cyczeniach z dzie\u0142 europejskiej muzyki powa\u017cnej, kt\u00f3re poddawane bywaj\u0105 na og\u00f3\u0142 uproszczonej obr\u00f3bce;<\/p>\n
rock: jest przed\u0142u\u017ceniem tradycji folklorystycznych; cz\u0119sto si\u0119ga do niepoprawnych z punktu widzenia muzyki rozrywkowej \u015brodk\u00f3w ekspresji (modalizmy, polirytmia, polimetria, „brudny” d\u017awi\u0119k; sk\u0105py-na og\u00f3\u0142 pi\u0119cioosobowy akompaniament; cechuje go pewien eklektyzm, ale przede wszystkim zapo\u017cycza z folkloru r\u00f3\u017cnych narod\u00f3w; preferuje oszcz\u0119dno\u015b\u0107 w \u015brodkach wyrazu.<\/p>\n
Tekst:<\/i><\/p>\n
pop: z literackiego punktu widzenia zawsze poprawny; wystrzega si\u0119 gwary, cho\u0107 cz\u0119sto pos\u0142uguje si\u0119 popularnymi obiegowymi zwrotami; ch\u0119tnie operuje \u015brodkami XIX-wiecznej poezji sentymentalnej; unika konkretu; preferuje tematyk\u0119 romantyczno-sentymentaln\u0105 i patriotyczno-podnios\u0142\u0105; unika tre\u015bci kontrowersyjnych, mog\u0105cych urazi\u0107, przestraszy\u0107 czy cho\u0107by zasmuci\u0107; oferuje „pi\u0119kniejszy \u015bwiat” eskapistycznych wra\u017ce\u0144;<\/p>\n
rock: nagminnie u\u017cywa wyra\u017ce\u0144 nieliterackich, gwarowych; operuje konkretem, faktem, realizmem sytuacyjnym; nie ma dla niego tematyki tabu, sprawy mi\u0142osno-erotyczne cz\u0119sto podane s\u0105 explicite; to w\u0142a\u015bnie rock stworzy\u0142 protest song, czyli piosenk\u0119 zaanga\u017cowan\u0105.<\/p>\n
Funkcje spo\u0142eczne:<\/i><\/p>\n
pop: jest produktem, nie r\u00f3\u017cni\u0105cym si\u0119 w swej istocie od samochodu czy pasty do z\u0119b\u00f3w, przeznaczonym do skonsumowania przez najszersza mas\u0119 anonimowych odbiorc\u00f3w; ilo\u015b\u0107 sprzedanych egzemplarzy piosenki jest absolutnym miernikiem jej powodzenia; w jej produkcji istnieje na ogol specjalizacja na wykonawc\u00f3w, tek\u015bciarzy i kompozytor\u00f3w; artyzm wykonawcy mierzy si\u0119 umiej\u0119tno\u015bci\u0105 interpretacji, czyli odtworzenia utworu zgodnie z obowi\u0105zuj\u0105c\u0105 konwencja stylistyczna<\/p>\n
rock: przekazuje tre\u015bci istotne dla tw\u00f3rcy (r\u00f3wnie dobrze mo\u017ce to by\u0107 „opu\u015bci\u0142a mnie dziewczyna” – jak i „dziwny jest ten \u015bwiat”); adresowany jest przewa\u017cnie do s\u0142uchaczy o podobnym wieku i zasobie do\u015bwiadcze\u0144 co tw\u00f3rcy; sukces finansowy, aczkolwiek po\u017c\u0105dany, nie jest wyznacznikiem sukcesu; regu\u0142\u0105 jest jedno\u015b\u0107 funkcji tw\u00f3rcy i wykonawcy utwor\u00f3w; piosenki nie s\u0105 „interpretowane”, ale „przekazywane”> s\u0142uchaczom<\/p>\n
Tak przedstawione rozr\u00f3\u017cnienie, mimo jego cz\u0119\u015bciowo postulatywnego charakteru, jest jednak bardziej obiektywnym kryterium ni\u017c d\u0142ugo\u015b\u0107 w\u0142os\u00f3w czy wiek wykonawc\u00f3w. Mimo to nieraz jeszcze b\u0119dziemy mieli k\u0142opoty (…) z ustaleniem, czy w dzia\u0142alno\u015bci danego artysty przewa\u017ca element tw\u00f3rczy czy imitatywny.<\/p>\n
[Marek Garztecki – Rock od Presleya do Santany, Polskie Wydawnictwo Muzyczne, 1978]<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
„-Czy uwa\u017cacie si\u0119 za zesp\u00f3\u0142 rhythm’n’bluesowy? Starann\u0105 wymuskan\u0105 angielszczyzn\u0105 odpowiada Brian: – Nie mo\u017cna tego powiedzie\u0107, nie szufladkujemy muzyki, to wszystko jest POP” [Brian Jones w wywiadzie dla miesi\u0119cznika Jazz (czerwiec 1967) po koncercie The Rolling Stones w Warszawie. ] Popular music (ang.: „muzyka popularna”, w skr\u00f3cie „pop”) – termin odpowiadaj\u0105cy naszemu okre\u015bleniu „muzyka rozrywkowa”.…<\/p>\n